ACL – rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego

Zabieg ten opiera się o wprowadzenie do stawu kolanowego przeszczepu więzadła, następnie zamocowaniu go w tunelach kostnych, zarówno udowym jak i piszczelowym. W tym celu wykorzystuje się implanty, korę mocują przeszczep. W trakcie takiego zabiegu, więzadło które uległo uszkodzeniu, zostaje zastąpione pojedynczym grubym pęczkiem ścięgnistym. Przeważnie z wyboru do rekonstrukcji przedniego więzadła krzyżowego stosuje się ścięgna mięśnia smukłego i półścięgnistego.

Przeszczep powinien zostać napięty – to ważne

Chodzi o cały zakres ruchu kolana, przede wszystkim w ostatniej fazie wyprostu. Ten zabieg to obecnie zdecydowanie najpowszechniej stosowana i wykonywana procedura, która służy odtwarzaniu stabilności kolana i uznaje się ją za standard, jeżeli chodzi o rekonstrukcję ACL, czyli więzadła krzyżowego przedniego. Technika artroskopowa przy prowadzeniu tego rodzaju operacyjnego zabiegu ma naprawdę liczne zalety i korzyści dla pacjenta.

To doskonała alternatywa do zabiegu na otwartym kolanie, który jest bardziej niebezpieczny i obciążony większym ryzykiem powikłań.

Zalety ACL

– zabieg prowadzony z ogromną precyzją – nie wymaga unieruchamiania z zastosowaniem gipsowego opatrunku
– rehabilitację można rozpocząć już w dzień po zabiegu
– niemal we wszystkich przypadkach można częściowo obciążyć operowaną kończynę w trybie natychmiastowym
– małe blizny wpływają na fakt, że noga wygląda lepiej pod względem kosmetycznym
– pobyt pooperacyjny jest bardzo krótki

W jakich etapach przebiega rekonstrukcja ACL?

Na początek artroskopowo ocenia się stopień uszkodzenia więzadła, a także pozostałych struktur wewnątrz stawów. Zostaje pobrana selekcja ścięgien do wykonania autoprzeszczepu. Następnie, dochodzi do wiercenia tuneli kostnych w kości piszczelowej i udowej, w różnych punktach anatomicznych.

Potem przeprowadza się przez tunele kostne przygotowany przeszczep. W dalszej kolejności – przechodzi się do stabilizacji w tunelach kostnych przeszczepu , z wykorzystaniem odpowiedniego napięcia.

Przeszczep ścięgna mięśni smukłego oraz półścięgnistego

To na chwilę obecną najczęściej i powszechnie wręcz stosowany przeszczep z tkanek własnych pacjenta. Bezpośrednio przed zaimplantowaniem przeszczepu w stawie, ścięgna zostają złożone po to, by doprowadzić do uzyskania jak największej wytrzymałości mechanicznej. Do stabilizacji przeszczepu ścięgnistego w kości będą służyć specjalnego typu śruby.

Zazwyczaj są one wykonane z tytanu lub materiału biowchłanialnego (który rozpuszcza się w organizmie do 2 lat) oraz inne systemy np. endobutton. W związku z tym, że przeszczep ma naprawdę bardzo dużą wytrzymałość mechaniczną na rozrywanie, nie istnieją większe ograniczenia czasowe w rozpoczęciu rehabilitacji. Przeszczep ulega przebudowie po około roku od operacji i uzyskuje siłę porównywalną z siłą anatomicznie wyodrębnionego więzadła krzyżowego przedniego.

Wykorzystuje się również innego rodzaju metody przeszczepów, które w zależności od decyzji lekarza, mogą być bardziej odpowiednie dla konkretnego pacjenta i w przypadku konkretnej kontuzji więzadła krzyżowego przedniego.