Wszystko o naciągniętym mięśniu. Przyczyny, objawy, leczenie.

Osoby uprawiające sport bardzo często zmagają się z kontuzją dotyczącą naciągnięcia mięśnia. Powodem wystąpienia problemu jest zazwyczaj brak rozgrzewki, prawidłowego rozciągnięcia lub z powodu nadmiernego obciążenia go. Najczęściej spotykanymi rodzajami urazów mięśniowych jest naciągnięcie łydki oraz naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda. Brak prawidłowego leczenia lub przerwanie go może doprowadzić nawet do zerwania mięśnia.

Przyczyny naciągnięcia mięśnia

Naciągnięciem mięśnia nazywa się uszkodzenie włókien mięśniowych oraz powstanie stanu zapalnego w poszczególnym miejscu. Zazwyczaj do tego urazu dochodzi podczas skurczu ekscentrycznego, kiedy mięsień hamuje prędkość ruchu. Czynnikami ryzyka, które mogą wpłynąć na powstanie naciągnięcia mięśnia są:

  1. Brak prawidłowej rozgrzewki, która ma na celu zwiększenie temperatury tkanek i przygotowanie mięśni do cięższego wysiłku fizycznego.
  2. Brak ćwiczeń rozciągających, które powinny poprzedzać przystąpienie do większego wysiłku fizycznego.
  3. Nieprawidłowe lub nadmierne rozciąganie mięśni.
  4. Znacząca różnica w sile mięśni, które wykonują przeciwne ruchy.
  5. Słabe lub nieprawidłowo pracujące mięśnie głębokie powodują zwiększenie napięcia mięśniowego, które może doprowadzić do uszkodzenia ich lub przeciążenia.
  6. Bezpośrednie uderzenie np. zderzenie z przeciwnikiem.

Objawy występujące podczas naciągnięcia mięśnia

Pierwszym głównym objawem jest ból mięśnia nasilający się w czasie ruchu i przy dotyku. Wywoływany jest on przez stan zapalny, który może skutkować krwiakiem lub obrzękiem. Jeśli naciągnięcie mięśnia wystąpi podczas ciężkiego wysiłku fizycznego, gdy ciało jest rozgrzane, objawy mogą pojawić się dopiero po upłynięciu dłuższego czasu po treningu lub na drugi dzień.

Naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda

Mięsień dwugłowy uda wraz z mięśniem półbłoniastym i półścięgnistym tworzą grupę kulszowo-goleniową, umiejscowioną w tylnej części uda. Mięśnie tej grupy mają za zadanie wyhamowanie kończyny dolnej, a więc pracują głównie w skurczu ekscentrycznym, podczas którego dochodzi najczęściej do powstania naciągnięcia mięśnia udowego. Taka kontuzja dotyczy najczęściej sportowców typu sprinterzy, piłkarze nożni, koszykarze czy tenisiści. Takie sporty wiążą się z częstym przyspieszaniem i wyhamowaniem prędkości biegu oraz nagłą zmianą jego kierunku.

Rehabilitacja

W pierwszej kolejności wykonuje się badania mięśnia dwugłowego, kręgosłupa, stawów krzyżowo-biodrowych oraz stawów biodrowych. Należy rozpocząć fizjoterapię jak najszybciej aby skutecznie wspomóc proces gojenia się tkankowego, tworzenie się elastycznej blizny i poprawić ruchomość w stawach.

W pierwszym etapie leczenia rehabilitant skupia się na zminimalizowaniu objawów bólowych i powstałego stanu zapalnego. Druga faza dotyczy wspomaganiu procesu gojenia się oraz zapobieganiu zanikom mięśni. Faza trzecia nazywana jest fazą remodelingu to znaczy, że głównym zadaniem jest dopilnowanie prawidłowej elastyczności mięśni. W 5tym okresie możliwy jest już powrót do uprawiania sportu, ale należy zapobiegać powstawaniu kolejnych kontuzji.

Badania przeprowadzone przez Sherry& Best w 2004 roku, udowadniają, że brak właściwego leczenia fizjoterapeutycznego skutkuje powrotem kontuzji u 50% badanych w przeciągu 2 miesięcy od wystąpienia pierwszego urazu oraz u 70% badanych do powrotu kontuzji po roku czasu.

Naciągnięcie mięśnia łydki

Mięśnie łydki stanowią przedłużenie taśmy powierzchniowej tylnej, do której wlicza się także grupa kulszowo-goleniowa. Łydkę tworzą między innymi mięsień brzuchaty łydki i leżący pod nim mięsień płaszczkowaty. Mięsień trójgłowy łydki jest bardzo ważną strukturą ciała, która warunkuje prawidłowy chód i bieg. Powodami naciągnięcia mięśnia łydki są tak jak w wyżej wymienionym przypadku: częste przyspieszanie tempa i zwalnianie go podczas biegu oraz częsta zmiana kierunku, także nieprawidłowe rozgrzanie mięśni i brak ćwiczeń rozciągających.

Objawy naciągnięcia mięśnia łydki to zazwyczaj ostry ból, słyszalny trzask, nadmierne napięcie mięśni- uczucie porównywanie do utknięcia sztywnego kija, powstawanie obrzęku i zaczerwienienia w miejscu powstania urazu. Objawy nasilają się podczas wzmożonego wysiłku fizycznego zwłaszcza w czasie biegania, skakania, a nawet wchodzenia po schodach i chodzenia po płaskim podłożu.

Do diagnozy urazu wykorzystuje się badanie USG, rezonans magnetyczny, często jeśli podejrzewa się złamanie awulsyjne lub jeśli wystąpiły wcześniej urazy łydki, wykorzystuje się badanie RTG.

Specjalista indywidualnie dobiera program rehabilitacyjny, do którego zazwyczaj wliczają się zabiegi ultradźwiękami, fonoforeza, hydroterapia oraz masaże. Wprowadza się również ćwiczenia polegające na aktywnym zginaniu stopy oraz ćwiczenia stretchingowe. Gdy zakres ruchowy łydki wraca do normy oraz nie występują już objawy bólowe, włącza się ćwiczenia izometryczne.